Dit gedicht heb ik geschreven 11 Oktober 1999 op de dag dat mijn vader overleden is.

Pap

Je stond altijd voor iedereen klaar,

nooit was je iets te zwaar.

13 pony's dat was je sport,

nooit kwam er iemand iets te kort.

Alle fijne jaren op de boederij,

gingen door verlies aan krachten veel te snel voorbij.

Toen pap minder goed kon,

scheen tijdens het tuinieren vaak de zon.

Kaarten met mam in de vrije uren,

Pap was geen man die ging zitten turen.

Na de goede verpleging in het ziekenhuis,

kwam je voor prive verzorging thuis.

Mam heeft dit met liefde voor je gedaan,

Wij zorgen ervoor dat mam verder kan gaan.

Nu je van ons weg bent gegaan,

willen we in jou voetsporen verder gaan.

PAP BEDANKT WAT JE VOOR MAM EN ONS HEBT GEDAAN!!!